کاربر مهمان ورود اعضا |  عضویت
خانهاخبارمعاونت فرهنگي دانشگاهمدیران فرهنگیکانون های فرهنگیواحد انجمن های علمی واحد تشکل های اسلامینشریات کرسی آزاد اندیشی
حضرت محمد(ص) می فرمایند : خير دنيا و آخرت با دانش است و شرّ دنيا و آخرت با نادانى .               امام على (ع) می فرمایند : خداوند روزه را واجب كرد تا به وسيله آن اخلاص خلق را بيازماید.                   امام علی (ع) می فرمایند : زمانى كه مقدمات نعمت ها به شما رسید، نهایت آن را با كم شكری از خود مرانید.             حضرت فاطمه الزهرا (س) می فرمایند :   خدای تعالی نیکی به پدر و مادر را واجب فرمود تا از خشم او در امان بمانند، و دستگیری از خویشان را موجب افزایش عمر و سبب فزونی جمعیت و قدرت قرار داد .




 






  • آخرین اخبار
  • گالری عکس
  • نظرسنجی
نیاز حوزه فرهنگی دانشگاهها به نظر شما مهمترین نیاز کنونی حوزه فرهنگی دانشگاهها چیست؟
برنامه‌ریزی‌وسیاستگذاری
 
47%
حمایت،پشتیبانی‌وبودجه
 
24%
نظارت‌ صحیح و دقیق
 
29%
The poll is closed.

 

ارتباط با معاونت

ایمیل شما:
تصویر امنیتی:
 Security code

 

آمار بازدید سایت

بازدید امروز:   201
بازدید ماه جاری:   0
بازدید سال جاری:  
کاربران عضو آنلاین : 0
کاربران مهمان : 59

 

اطلاعیه

ضمن عرض پوزش از تیمهای شرکت کننده به اطلاع میرساند با تصمیم معاونت فرهنگی دانشگاه بوعلی سینا مسابقات گلایدر به سال تحصیلی بعد (آبان ماه 1393) موکول شد.
آدرس دبیرخانه مسابقات: همدان-میدان پژوهش-دانشگاه بوعلی سینا-خانه فرهنگ


مسابقات گلایدر


برگزاری نخستین دوره مسابقات استانی
گلایدرهای دست پرتاب


جهت ثبت نام در مسابقات بر روی لینک زیر کلیک نمائید.
ثبت نام

برای دریافت آیین نامه اصلاح شده و نهایی مسابقات بر روی لینک زیر کلیک نمایید.
آیین نامه مسابقات

آموزش های مربوط به گلایدر

"فایلهای آموزشی مربوط به ساخت گلایدر"
برای دانلود روی لینک های زیر کلیک نمایید.

سایت های مفید

برای کسب اطلاعات بیشتر درمورد گلایدرها سایتهای زیر را توصیه میکنیم:


                                                                                                 http://glider.blogfa.com 

                                                                                      http://blackjet.persianblog.ir

http://simorgh-sharif.ir/category/%D8%B9%D9%84%D9%85%DB%8C/%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87%20%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D9%86%D8%B8%D8%B1%DB%8C-%D8%B9%D9%85%D9%84%DB%8C/

                                                   http://www.iranhavafaza.com/index/article/79

                                                             http://each-people.mihanblog.com/post/1

                                                  http://www.diffraction.blogfa.com/post-28.aspx

 

همه چیز درمورد گلایدر

 

گلایدر چیست؟

گلاید" به معنای سر خوردن و" گلایدر" به مدل هایی از هواپیما گفته می شود که بدون     داشتن موتور،پس از پرتاب،قادر باشد مدتی پرواز کند.

از آنجایی که این پرنده فاقد نیروی پیشران موتوراست، به کمک نیروی باد در هوا می ماند.

طبق قانون دوم نیوتون،می دانیم که باید به جسمی که حرکت یکنواخت دارد،نیرو وارد شود تا تغییر جهت دهد وشتاب بگیرد در اینجا بال مانند همان نیرویی است که به هوا وارد میشود ومی خواهد جهت آن را تغییر دهد این نیرو طبق قانون سوم نیوتن عکس العملی برابر ودر خلاف جهت از طرف هوا دارد که به آن نیروی "برآ" یا "lift" میگوییم ؛ به بیان ساده تر ذرات هوا به طور هوشمند از وجود جسم خارجی به سرعت با خبر میشوند.هنگامی که وزن جسم نیرویی رو به پایین به مولکول های هوا وارد می کند،مولکول ها نیروی تکیه گاهی در جهت مخالف (روبه بالا) به آن وارد میکنند.حال اگر نيروي برآ بيشتر از وزن باشد، هواپيما به سمت بالا حرکت مي کند و در غير اين صورت شروع به کم کردن ارتفاع مي نمايد.علاوه بر نیروی وزن و برا دو نیروی دیگر نیز به گلایدر وارد می شود؛پسا و پیشران.اگر نيروي پسا بيشتر از نيروي پيشرانش باشد، هواپيما شروع به کم کردن سرعت مي نمايد و اگر نيروي پيشرانش بيشتر از نيروي پسآ باشد، هواپيما شتاب گرفته و سرعت آن رو به افزايش مي رود.

با توجه به این که  گلایدر فاقد موتور می باشد وعملا نیروی پیشران ندار مولّفه ای از وزن گلايدر باعث حرکت آن به سمت جلو مي شود با توجه به زاویه  داربودن حرکت گلایدر وزن دارای مولّفه ی روبه  جلويی خواهد بود که همان باعث غلبه بر نيروی مقاومت هوا و  حرکت گلايدر به سمت جلو مي شود و مولفه ی ديگر وزن (مولّفه ی عمودی آن) توسط برآ خنثی مي شود.با توجه به این موضوع  برای آنکه بتوانيم مداومت پروازي بالايی داشته باشيم، بايد نيروی برآ را افزايش و نيروی پسآ را کاهش دهيم. در اين صورت برآيند بردار پسآ و برآی ما به سمت بالا، باعث خنثی کردن اثر وزن و در نتيجه باقی ماندن گلايدر در هوا می شود
.
انواع گلایدر:

الف) گلایدرهای بدون موتور رادیوکنترل:

همانگونه که از نام آنها مشخص است موتور ندارند و فقط از وزش باد برای اوج گرفتن استفاده می کنند و یا گاهی توسط یک بند مانند بادبادک آنها را بالا میفرستند و سپس بند را  رها میکنند.

ب ) گلایدرهای موتور دار رادیوکنترل: 

معمولا دارای موتور الکتریکی کوچکی هستند که در هنگام بالا رفتن ( Take Of ) ازآن استفاده میکنند . 

اصطلاحات ضروری یک گلایدر:

·            Fuselage : بدنه

·             Wing : بال

·             Wing Spnan : فاصله دو نقطه انتهایی بال از یکدیگر

·             Rudder : سکان عمودی متحرک سکان افقی متحرک

         Elevator  :سکان افقی متحرک

·              Horizontal stabilizer : سکان افقی ثابت

          Aileron : شهپرها دو بالچه کوچک در دو انتهای دو بال هواپیما هستند که درجهت عکس  هم حرکت میکنند.

·               Vertical stabilizer : سکان عمودی ثابت

·                Strut : پایه و تیرک (به عنوان ستون در بدنه)

·                Cockpit : کابین

·                Engine : موتور

·                Landing Gear : چرخ های فرود(چرخ ها و ارابه هواپیما)

·                Propeller : ملخ هواپیما

 

کلاس هاي مختلف گلايدرها:

1. کلاس استاندارد(بدون فلاپ،15 مترطول بال، داراي متعادل کننده آبي)

2. کلاس 15 متري(با فلاپ، 15 مترطول بال، داراي متعادل کننده آبي)

3. کلاس 18 متري(با فلاپ،18 متر طول بال، داراي متعادل کننده آبي)

4. کلاس آزاد(هيچ محدوديتي به جز داشتن حداکثر 850 کيلوگرم براي اين مدل وجود ندارد)

5. مدل دو نفره يا دابل سيتزر (طول بال 20 متر)

6. کلاس کلاب

7. کلاس جهاني

 

تاریخچه ساخت گلایدر:

اولين مدل گلايدردر500 سال قبل از ميلاد در چین ساخته شد پس از آن افراد زيادی دست به ساخت اين نوع هواپيماها کردند که معروف ترين آنها عباس ابن فرناس بود که به  مدل های قبلی خاصيت تغييروزن و بالهايی که را اضافه کرد که به پشت فرد نصب شده و  با دست او هدايت می شد.  او همچنين توانست 10 دقيقه با پرنده خود پرواز کند.

یکی دیگر از شخصیت ها ی برجسته ای که در این زمینه فعالیت داشت لئوناردو داوینچی _نابغه ی دوره ی رنسانس_بوده است. یادداشتهای تحقیقاتی وی شامل بیش از 150 طرح است  که بیانگر تئوریهای اودر این زمینه می باشد. داوینچی پرنده ای  بنام "اورنیتوپتر"را طراحی  کرد.وسیله ای با مجموعه ای ازاهرمها و قرقره ها جهت استفاده از قدرت عضلات انسان، که بتواند بالهای پرنده را به حرکتدرآورد.  طرح دم بر مبنای مشاهداتش از پرنده ها و قایقها  شکل گرفت که بطور دستی قابلیت حرکت  بسمت بالا و پایین و نیز چپ وراست را داشت.  این سطوح با طناب به کلاهی بر روی سر خلبان متصل می شد که به این ترتیب،  وی با  حرکت سرش، پرنده را کنترل می کرد.  ایرادی که در طرح اورنیتوپتر وجود داشت، این بود که داوینچی معتقد بود،  ماهیچۀ انسان  قدرت کافی در تامین نیروی "برا"را دارد. اگر چه هیچ کس نتوانست با این پرنده پرواز کند.

پس از آن در سال 1709 شخصی بنام "Bartolomeo Gusmao اولین مدل گلایدر  را  ارائه داد و حق امتیاز ساخت آنرا در اندازة واقعی، ویژة حمل یک سرنشین گرفت.  گلایدر  "Passarola"به معنایپرندة بزرگ، ساخته شد ولی به دلایل نامعلومی زمین گیر ماند.  

 پس از داوینچی، افرادی به جمع آوری دست نوشته ها و نظریه های وی روی آوردند. "George Cayley "يك بارونت انكليسي كه به او لقب "مخترع حقيقي هواپیما" و نیز  "پدر  علوم هوایی" داده اند،یکی از آنان بود.

کیلی، ده ساله بود که برادران" مونت گلفایر " اولین بالن با هوای داغ خود راساختند.  در سال 1799 وی تحقیقاتش را جمع آوری کرده و در مسیری کاملا متفاوت از طرح های معمول سبک تر از هوا گام برداشت. کیلی پذیرفت که انسان توان تولید نیروی برا با استفاده از عضلاتش را ندارد. بنابراین به سمت اختراعی رفت که بیش از 2000 سال در جلو دید انسان قرار داشت: "کایت!"

در سن 80 سالگی کارش را با اثبات عملی تئوریهایش به اوج رساند. در سال1853 گلایدری در اندازه ی واقعی ساخت و شاگردش را ترغیب به پرواز با آن کرد.سپس گلایدر را از بالای تپه ای پرتاب کرد. پرنده با سرعت زیاد در عرض دره به حرکت در آمد. او اولین پرنده سنگین تر از هوای دست ساز در تاریخ را ساخت و تغییر بزرگی در عقاید علاقمندان به پرواز، ایجاد نمود.

شرکت هواپيماسازي شوايزر،که از قديمي ترين شرکتهاي هواپيمايي در دنيا،سازنده ی يکي از نخستين گلايدر ها در سال 1930 مي باشد. اين گلايدر که (SGP1-1) نامگذری شد.مدل بهبود  يافته ی آن(SGP1-2) نيز بلافاصله بعد از نمونه اوليه ساخته شد. در سال 1940 گلايدر (SGS2-8) مسافت 219 مايل را پيمود و اين اولين رکورد مناسب برای يک هواپيمای بدون موتور بود. در سال 1942 اين شرکت جهت حمايت از نيروي هوايی ارتش امريکا شروع به ساخت گلايدرهای آموزشی (TG-2) کرد و در سال 1943 اولين پرواز  گلايدر آموزشی (TG-3A) انجام شد. سطح بالها و دم اين پرنده ازچوب ساخته شده بود.  

در هفدهم سال 1946 مدرسه تجاری گلايدر توسط اين شرکت افتتاح شد که همچنان تا به امروز به کار خود ادامه مي دهد و قديميترين مدرسه گلايدر تجاری در دنيا است.

 

ساخت گلایدر در ایران:

گلایدر نسیم اولین گلایدر ساخت جمهوری اسلامی ایران می‌باشد که موفق به اخذ گواهینامه نوع و صلاحیت پروازی از سازمان هواپیمای کشوری شده است. این هواپیما توسط متخصصین شرکت پرآورپارس مبتنی بر استاندارد بین‌المللی ‌JAR-22  طراحی و تولید گردیده است. شایان ذکراست مدل 6/1 نسیم جهت آزمایشات تونل باد در موسسه TSAGI روسیه مورد آزمایش قرار گرفته و آزمایشات زمینی خود را با موفقیت کامل به پایان رسانیده است.

·     نوع هواپیما: گلایدر دو نفره پشت سر هم، آموزشی، تفریحی

·     ساختار بال و بدنه تماماً از جنس مواد مرکب می‌باشد که در قسمت بدنه از ساندویچ پانل لانه زنبوری و در قسمت بال از ساندویچ فوم (P.V.C) استفاده گردیده است. بال از نوع تک دیرک بوده که با استفاده از الیاف کربن مقاومت افزوده‌ای یافته است و با نصب دو عدد پین در بدنه سریعاً قابل مونتاژ می‌باشد. ترکیب سکان افقی از نوع T شکل بوده و در کوتاهترین زمان نصب می‌گردد سیستم فرامین از نوع Push-Pull-Rod و ترمز هوایی روی بال از نوع Schempp-Hirth بوده و شهپرهای آن از نوع عملکرد (Differential) می‌باشد و کاناپی آن دو تکه می‌باشد.

·     آلات دقیق آن استاندارد و شامل سرعت‌سنج، ارتفاع‌سنج، سرعت‌سنج عمودی و قطب‌نما می‌باشد.

 

منابع:

·     کتاب مرجع دینامیک پرواز

·     پرتال هوافضای ایران

·     پرتال هوافضای ایران

·                                                                                                    http://omidfarsiani.javanblog.ir

·                                                                                                                            http://fa.wikipedia.org

http://en.wikipedia.org/wiki/Model_aircraf                                        t

·                                                                                            www. airplanemodel.persiablog.ir

 

گردآورندگان:

«فرانک نوروزی»

«فاطمه الماسی»

 

 

 

کاوشگر کنجکاوی

تاریخ 6 اوت 2012 یک روز بسیار حساس برای سازمان فضایی آمریکا (ناسا) بود , روزی که قرار بود کاوشگر کنجکاوی پس از 8 ماه سفر بر روی سطح سیاره سرخ(مریخ) فرود آید. این کاوشگر در تاریخ ۲۶ نوامبر ۲۰۱۱ توسط ناسا بوسیله راکت اطلس 5 به مقصد مریخ پرتاب شد ماموریت این مریخ نورد جستجو برای یافتن نشانه‌های حیات در سیاره سرخ است کاوشگر ناسا سفری ۵۶۳ میلیون کیلومتری را برای رسیدن به مریخ پیموده‌ است پیش از فرود موفقیت‌آمیز این کاوشگر، نگرانی‌های زیادی در این باره وجود داشت، به گونه‌ای که به مرحله فرود آن هفت دقیقه وحشت نام داده بودند. کنجکاوی در گودال گیل در کانون تپه‌ای عظیم فرود آمد. دلیل انتخاب این گودال برای فرود کاوشگر وجود رسوباتی در آن است که بر اثر وجود آب زیاد شکل گرفته است. آنچه به کنجکاوی اجازه می‌دهد تا شواهدی از وجود نخستین ذرات اساسی در حیات میکروبی را بیابد. فرود مریخ‌نورد کنجکاوی، یکی از دشوارترین عملیات فرود فضایی و پیروزی بزرگی برای مهندسان ناسا به شمار می‌رود، این فرود به علت جو نازک مریخ، خطرات بسیاری داشت، اما با استفاده از چتر و راکت‌های پرتابی و بازوهای فضایی سرعت آن از حدود 21 هزار کیلومتر در ساعت آنقدر کاهش یافت که توانست با موفقیت بر سطح مریخ بنشیند از ۱۴ فضاپیمای بدون سرنشینی که تا کنون از این مرکز فضانوردی به مریخ فرستاده شده، تنها ۶ فروند با موفقیت بر سطح آن نشسته‌اند. زمان ارسال فرمان‌های زمینی کنترل به کنجکاوی، ۱۴ دقیقه به‌طول می‌انجامد در این مدت، این ربات هوشمند به‌طور خودکار عمل می‌کند و به همین خاطر است که به مرحله فرود هفت دقیقه ای آن هفت دقیقه وحشت می گویند چون تا 14 دقیقه بعد از فرود هیچ کس اطمینان از سالم نشستن آن بر مریخ را ندارد . پس از هشت ماه کنجکاوی به جو سیاره سرخ می رسد و وارد پر تنش ترین مرحله سفر خود می شود فضا پیما با سرعت 21240 کیلو متر بر ساعت به ارتفاع 125 کیلومتری از مریخ می رسد و چهار دقیقه پس از ورود سرعت آن به 1450 کیلومتر بر ساعت کاهش پیدا می کند و چتر فرود در ارتفاع 11 کیلو متری باز می شود پس از آن محافظ حرارتی در ارتفاع هشت کیلو متری از فضاپیما جدا می شود و سرعت به 450 کیلومتر بر ساعت کاهش پیدا می کند 50 ثانیه پیش از فرود چتر از فضا پیمایما جدا شده و هشت موتور احتراقی برای کنترل فرود روشن می شوند حالا سرعت به 2.7 کیلومتر بر ساعت رسیده و در ارتفاع 20 متری از سطح زمین کاوشگر از طریق 7 تسمه و یک کابل برق از حمل کننده معلق شده و چرخ هایش باز می شوند و سطح سیاره مریخ را لمس می کنند و در آخر حمل کننده پس از قطع 7 تسمه و کابل برق از کاوشگر دور شده و در فاصله ای 150 متری از کاوشگر سقوط می کند.

نویسنده:

 

"محسن صالحی"


انجمن علمی دانشجویی
هوافضا
دانشگاه بوعلی سینا

 
 
دبیر انجمن:
مهندس علی عسگری

  شورای مرکزی:
  محسن صالحی
حسین صادقی
میلاد عزیزخانی
علی بابایی

 



کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا می باشد.
طراحی شده توسط شبکه فراپیوند